Het ontstaan van Nada Naga.
Als Shiatsu therapeut staat (Mo) in Maart ’95 op de Para Norma Beurs in Goes. Izzy is er zondags om haar te helpen. Hij loopt een rondje over de beurs en ontmoet Vincent Vrolijk die daar staat met Didgeridoo’s en klankschalen. Izzy is meteen “gepakt” door het voor hem tot dan toe onbekend instrument. Hij koopt er een en Vincent geeft hem de eerste instructies zodat hij meteen aan de gang kan. Een paar maanden daarna zien ze in een blad de aankondiging staan van een droomtijdconcert met gebruik van de Didgeridoo. Ze gingen er heen en zo kregen ze hun eerste ervaring met een Droomtijdconcert. Heerlijk vonden ze het en langzaam rees bij hun het plan, om dit zelf te gaan doen. In januari 1996 zijn ze in hun vriendenkring gaan kijken of er mensen waren die ook met klank wilden gaan stoeien en spelen. Allen de ze met hun idee benaderden waren direct enthousiast. We maakten thuis in hun woonkamer de eerste klank sessie, in 10 minuten waren we klaar. Het geheel moest gewoon groeien, maar al meeen vanaf het begin waren we geïnspireerd bezig. Er werden klankschalen en een gong gekocht, sjamanentrommels en instrumenten gemaakt. We leerden ons afstemmen op elkaar en de ruimte en volgden onze intuïtie. Vincent is nog een keer langs geweest om ons van zijn ervaringen te vertellen, maar kennelijk waren we er klaar voor, de concerten kwamen moeiteloos tot stand. Vanaf die tijd kwamen we regelmatig bij elkaar om te spelen. Per keer nodigden we 3 of 4 mensen uit die wilden komen liggen om het klankbad te ondergaan en ons feedback te geven.
Op een dag ontmoette Mo haar Shiatsu collega Albert Sonnevelt op de Onkruid beurs in Amsterdam. Hij vroeg haar of we op de open dag voor zijn studenten en hun familie een klankconcert konden geven. We waren nog niet eerder naar buiten getreden met onze concerten, maar hij had alle vertrouwen in ons. Dat was een geschenk en aldus geschiedde. Ons eerste concert vond plaats op 9-6-’96 in de Kapel van een oud klooster “de Sprenkh” in Tilburg. Het was een geweldige ervaring, een mooiere start konden wij niet maken. De datum is al heel bijzonder en dan in een Kapel op een krachtplek. Onze inwijding geschiedde daar, Nada Naga was geboren!
De samenstelling van de groep is in al die jaren dezelfde gebleven, maar helaas is in juni 2004 geheel onverwachts Nelleke overleden.
We organiseerden zelf een aantal concerten in Zeeland en de aanbiedingen kwamen als vanzelf. We gaan nu regelmatig op pad buiten Zeeland, in Europa en zelfs Amerika. Ondertussen hebben we gespeeld voor een zeer breed plubliek, en al wel een paar honderd concerten gegeven.
Een indruk, welke mensen/groepen we met onze klank hebben bereikt:
Voor kinderen en volwassenen, voor Yoga groepen, mensen met lichamelijk en geestelijke beperkingen, ook voor autistische kinderen en kinderen op scholen, voor afgevaardigden van het Ministerie van Buitenlandse zaken, een Astrologisch congres. We hebben gespeeld voor gedetineerden, bij verjaardagen op een huwelijk en andere feesten. Tijdens Teambuilding voor bedrijven, en voor allerlei Verenigingen en groepen die eens wat anders wilden. Voor kleine gezelschappen in huiskamers en grote gezelschappen in zalen. Voor Veronica Televisie en elk jaar op het Eigentijds Festival in Vierhouten. Tijdens de uitvaart van familieleden en vrienden. We verzorgden vakantieweken in Frankrijk en de Ardennen. Ook reisden een aantal spelers twee keer door Amerika om concerten te geven. Overal in Nederland, in België en Noord Frankrijk hebben we met vreugde onze klanken kunnen uitstrooien en laten klinken. We zijn allemaal op onze eigen manier daardoor spiritueel in een stroomversnelling gekomen.
Het doet ons goed te weten dat onze verbondenheid met elkaar en de mensheid onze kracht is.
We creëren een cirkel van Liefde in Verbondenheid met elkaar en dat delen we graag met anderen.
Hoe een concert tot stand komt.
We zijn altijd een uur van te voren aanwezig, om de ruimte in te richten en de energie uit te zetten. We installeren de instrumenten, smudgen elkaar, zingen een aum en verbinden ons met de cirkel van licht liefde vrede vrijheid en vreugde. Aldoende komen we in verbinding met spirit, de bron, ons hogere zelf, en ontstaat er een geweide plek met een sfeer van geborgenheid waar men zich veilig en welkom voelt. Als we spelen zijn we als één lichaam, voelen elkaar moeiteloos aan en kunnen via onze handen, stem en instrumenten de energie en klanken doorgeven aan iedereen die het wil ontvangen. We spelen geleid door onze intuïtie. Elk concert is anders, ook al zit er wel een bepaalde opbouw in die vanzelf is ontstaan. Het gaat om zuivere intenties, we laten vanuit een vredige kalme liefdevolle staat in vertrouwen een concert geboren worden. We hebben allen onze eigen instrumenten, respecteren ieders unieke kwaliteiten en weten van elkaar dat we er zijn om het geheel te dienen.
Klank is resonantie, trilling, in alles is de stem van het goddelijke aanwezig. Je kunt er mee door verschillende sferen reizen en ervaren dat we zelf in ons alle klankkleuren en vibraties mee dragen. We hebben allen onze eigen unieke trilling, die gaat resoneren met de klanken die we spelen. Klank is een draaggolf van bewustzijn, en de zuivere intenties waarmee de tonen worden aangereikt zijn bepalend voor kwaliteit en diepgang.
Ode aan Nelleke
Nelleke onze spring in het veld, de zwarte pantervrouw, die zo heerlijk kon masseren en aanraken is helaas 28 juni 2004 al op 49 jarige leeftijd plotseling overleden. Ze was van af het prille begin een deel van onze groep. Kon goed plannen, organiseren en inrichten. Ook had ze helende handen, en een hart dat alijd betrokken was bij anderen. Ze heeft menig hart aangeraakt met haar gouden handen en speelse klanken en tonen. Ze was een vuurvrouw, kon heftig trommelen en dansen. We hebben met haar gelachen, gehuild, maar vooral het leven gevierd. Ze wist van aanpakken en wilde zo graag alles uit het leven halen. Deed graag dingen samen. Ik Ditte, heb een aantal jaren samen met haar de cursus Anahata dansen uit het hart gegeven. Het was een feest met haar te werken, ze hield oprecht van mensen, de natuur en alle wonderen die het leven soms aanbiedt. Het was dan dan ook een schok om haar zo plotseling te moeten missen. Ook al voelde het eerste jaar alsof ze op vakantie was en wel terug zou komen. Nu na bijna twee jaar is het alsof ik het pas echt besef, soms hoor ik haar stem en zie ik in gedachten haar als een wervelende wind mijn tuinpad op lopen. Ik weet dat het goed is, er is geen waarom en voel dat ze in de geest nog af en toe bij ons is.
Lieve Nelleke, zuster in de klank, voor een tijd reiziger op hetzelfde pad, we hebben je lief en daarom ook in vrede je losgelaten.
Hearts that meet will meet again.
Paths that cross will cross again.